Şarap uzmanlarının sık sık belirttikleri bir kural vardır: "Kötü üzümden iyi şarap yapmak son derece zor, hatta olanaksızdır; ancak iyi üzümden kötü şarap yapmak çok kolaydır." Şarabın kalitesini, kullanılan üzüm kadar, şarabın yapıldığı tesisin olanakları, seçilen üretim yöntemleri, olgunlaşma ve eskime sürecinin koşulları ve şarabı yapan kişilerin (wine-maker) bilgi, deneyim ve yetenekleri belirler. SARAfİN şarapları, Doluca'nin Mürefte'de 1993 yılında hizmete giren yeni ve modern tesislerinde, özel bir statüde üretilmektedir. SARAfIN projesine dönük olarak, Fransa'dan yüzlerce ufak boy meşe fıçı ithal edilmiş ve bu amaca dönük olarak hazırlanmış özel bir kava yerleştirilmiştir. Üretimin ardından burada bekleyen ve olgunlaşan şaraplar, yine aynı tesiste, 1997 yılında ithal edilen şişeleme makineleri ile doldurulmakta ve aynı yıl yapımı tamamlanan yer altı kavında, bu sefer şişeli olarak beklemeye alınmaktadır. SARAfİN şarapları, Doluca'nın yıllardır süregelen birikim ve deneyimlerini sonucu, fakat yepyeni bir heyecan ile, en gelişmiş teknolojik olanaklar, yurt dısından getirilen en kaliteli şişe ve mantarlar kullanılarak üretilmektedir. Şarapseverlerin, SARAfİN' i keyifle içeceklerini, kavlarında özenle bekleteceklerini umuyoruz. Şarap kültürü kuşakları aşan, onları birbirine bağlayan bir kültürdür. Başlangıçta iki hevesli arkadaşın rüyası olarak doğan büyük sabır ve özveri ile bugün ilk ürünlerin sunuma hazır hale gelen SARAfİN şaraplarının yurdumuzdaki bu kültüre önemli bir katkı sağlayacağına inanıyoruz. Amacımız, mutfağı ve damak zevki bu kadar geniş olan Türk toplumuna, bu şaraplar ile tamamlayıcı bir unsur getirebilmek, Türk Chardonnay'inin, Türk Cabernet'sinin yakında dünyanın her köşesinde övgü ile anılmasını sağlamak olacak.

Üzüm üretimi belki de dünyanın en zor işlerinden biri. Ama güzel bir şarap, bir sanat eseri gibi, üreticisine bütün zahmetlerini unutturuyor. SARAfİN projesi, Türkiye'de yalnızca şarap üretimine dönük ve ilke olarak sadece üstün kalite şarap üretimini hedefleyen en önemli bağcılık girişimi. Çünkü üstün bir şaraplık üzümün temel şartı, bağ fidanının üretim kapasitesini sınırlayarak, birim meyve başına düşen lezzet ve aroma kaynağını artırmak. Aynı şekilde, üzümün, kaliteli şarap üretmek için gerekli en uygun olgunluğa, sağlıklı bir şekilde ulaşmasını sağlamak ve üzümü bu olgunluk düzeyinde toplayarak şarap imalatına sunmak. Bu faktörler ancak, üzüm üreticisi ile şarap yapımcısının aynı kuruluş çatısı altında olması ile sağlanabiliyor. SARAfİN bağlarında, çok gerekmedikçe gübre kullanılmıyor, sulama yapılmıyor. Üzümün kalitesinin yanısıra sağlık açısından da sakıncalı olan hormon kullanımı ise asla söz konusu degil. Sonuç olarak, ürün verimini artırmak için bütün bu uygulamaların yaygın olarak yapıldığı bağlara kıyasla, dekar başına alınan verim son derece düşük. Ama arzulanan şarap kalitesi için tek seçenek bu. Dünyada ve özellikle Kaliforniya' da, şarap yapımcısı ile üzüm üreticisinin bir arada aynı amaç doğrultusunda çalışmaları, başarılarının en büyük sırrı olmuş. Bu faktörlere ek olarak, salkımların güneşe açılmalarından, çürüyen ve bozulan salkımların hasat esnasında birbir ayıklanmasına kadar birçok önemli ayrıntı, SARAfİN bağlarında yetişen üzümleri ve bu üzümlerden türüne özgün olarak üretilen SARAfİN şaraplarını başarı konusunda son derece iddiali bir konuma getirmekte. Fidanlar ilk dikildiğinde bunlara "deli bağ" denir. Bu fidanlar meyve vermeyi ve nasıl büyüyeceğini bilmez. Yalnızca yaşamını sürdürebilmek için kök salar, ilerde vereceği meyveyi taşıyacağı gövdeyi gelistirir ve yaşaması için gerekli suyu temin ederek hayatta kalmayı başarabilir. Anaç fidanın dikimini izleyen 1-2 yıl içerisinde, fidan olarak gücünü kazandığının belirlenmesinin ardından, fidana, seçilen üzüm türüne göre aşı yapılır, fidan üç sıra tele gerilir ve bir anlamda "ne yapacağı" konusunda eğitim verilir. Bu süreci geçen fidanlar "akıllı bağ" olarak adlandırılır. Fidan, ana kolunu en alt sıra tel boyunca geliştirerek meyvelerini bu koldan aşağı sarkıtır. Güneşten aldığı enerjiyle büyüyen yaprak dalları diğer tellere sarılarak yalnızca yukarı doğru gelişir; fidanın kökleri ise toprağın derinliklerine inerek orada saklı kalmıs daha zengin mineralleri meyvelere taşır."